Syndrom nocnego jedzenia

Syndrom, czy też zespół nocnego jedzenia nie został oficjalnie uznany za zaburzenie jedzenia. Na pewno nie jest jednak przykładem zdrowego stylu odżywiania. Cóż, współczesny mieszczuch wykazuje niezwykłą nocną aktywność. I chociaż teoretycznie jest to wbrew naszej naturze, to naprawdę coraz więcej ludzi zmienia swój tryb życia i bawi się oraz pracuje nocą, zamiast spać.

Jep Gambardella, 60letni bohater filmu Wielkie piękno (2013, reż. Paolo Sorrentino) w jednej ze scen odpowiada z uśmiechem swojemu znajomemu na pytanie, jak spędzi dzień. Wypowiedź kończy stwierdzeniem, z którego wynika, że kiedy znajomy Gambardelli razem ze swoją kochanką będą się rano budzić, to on, Jeep Gambardella, rzymski dziennikarz będzie wtedy się właśnie kładł spać.

Cóż, coraz bardziej kochamy noc w mieście. Całą Europa przeżywa wtedy w swoich miastach inwazję spragnionych rozrywki ludzi w najróżniejszym wieku i najróżniejszym statusie społecznym.

Nic dziwnego, że są oni wieczorami głodni. Zwiększona aktywność powoduje, że zjadają nocą olbrzymie ilości jedzenia. Ponadto, spędzając wieczór w domu nagle znowu odczuwają potrzebę najedzenia się przed snem. Często wynika to z narastających problemów psychofizycznych.

Niestety, takie nocne objadanie się może zagrażać naszemu zdrowiu. Określono to zjawisko mianem syndromu nocnego jedzenia (NES, czyli Night Eating Syndrome).


Syndrom nocnego jedzenia polega na niekontrolowanym objadaniu się. Często spożywanie posiłków odbywa się kilka razy w ciągu jednej nocy. Psychiatrzy uznali, że syndrom nocnego jedzenia jest powiązany z zaburzeniami nastroju i snu.

Zespół nocnego jedzenia może więc występować czasami z najróżniejszymi zaburzeniami, takimi jak otyłość, bezsenność czy też depresja. Czasami nawet zdarza się, że osoba objadająca się w ciągu nocy następnego dnia nie pamięta, że to robiła.

Syndrom nocnego jedzenia można też powiązać z nieodpowiednimi sposobami na chudnięcie lub utrzymanie niskiej wagi organizmu. Rano nie jemy śniadania i potrafimy też powstrzymać się od spożywania potrzebnych organizmowi, wartościowych pokarmów po południu. Jednak wieczorem już nie dajemy radę i sycimy w ciągu następnych kilku godzin głód całego dnia.

Osoby z zespołem nocnego jedzenia charakteryzuje spożywanie przede wszystkim produktów węglowodanowych. Towarzyszy im przy tym bardzo często podczas jedzenia poczucie winy i wstydu, a nie przyjemności.

Osoby objadające się w nocy, nawet jeśli wiedzą, że mają problem z jedzeniem, nie chcą o nim mówić. Może nie spodziewają się, że jest to choroba? Bo może to nie jest schorzenie?

Powróćmy bowiem do bohatera filmu Wielkie piękno. Czy wobec tego Jep Gambardella ma problemy osobowościowe zmieniając noc w dzień? Otóż jednak nie! Około 25% populacji kultury śródziemnomorskiej stanowią osoby zdrowe fizycznie i psychicznie, a jednocześnie spełniające podstawowe kryteria syndromu nocnego jedzenia, czyli zaburzenia rytmu dnia i nocy związane z trudnościami z zasypianiem, brak apetytu rano, objadanie się po godzinie 19.

Psychiatria nie do końca chce się zgodzić ze zmianą kulturową i upodobaniem do nocnego życia, jako przyczyną tego popularnego ostatnimi czasy syndromu. Jednak inne przyczyny zespołu nocnego jedzenia nie zostały jeszcze udowodnione. Być może  jest to zjawisko o podłożu genetycznym. Póki co, do syndromu nocnego obżarstwa przyległo miano nieokreślonego zaburzenia odżywiania.
 

 

 

2014-08-01

PARTNERZY